Yeniden Türk Ocakları Yeniden Türkçülük Töresel Varlık, Ulusal Özdeşlik ve Türk Dünyasının Jeopolitik Birliği Üzerine Bir İnceleme Özet Bu çalışma, Türkçülüğü dar anlamda etnik kapanma, biyolojik özcülük ya da romantik kültürel nostalji olarak değil; tarihsel öznenin korunmasına yönelen ontolojik, töresel ve siyasal bir varlık ilkesi olarak kavramsallaştırmaktadır. Çalışmanın temel önermesi şudur: çağdaş küresel düzen yalnız devletlerin sınırlarını değil, ulusların kendilerini adlandırma kudretini, tarihsel hafızasını ve kurucu özne niteliğini de aşındıran bir belirsizleştirme rejimi üretmektedir. Türk ulusu bakımından bu süreç, “çok kültürlülük”, “üst kimlik”, “çoğulluk” ve benzeri söylemler altında kurucu tarihsel öznenin amorflaştırılması biçiminde görünmektedir. Bu çerçevede Türk Ocakları, yalnız tarihî bir cemiyet değil; töresel hafızanın, kurucu aklın ve ulusal sürekliliğin yeniden örgütlenme mekânı olarak ele alınmaktadır. Çalışma ayrıca, Avrupa bütünleşmesinin ilerici bir tarihsel form olarak meşrulaştırılırken Türk dünyasının birlik ufkunun çoğu zaman gericilikle damgalanmasını ideolojik bir çifte standart olarak tartışmakta; tarihsel kapitalizmin hegemonya evreleri bağlamında güncel emperyal saldırganlığın Avrasya üzerindeki etkilerini değerlendirmektedir. Sonuç olarak Türk halklarının jeopolitik birliğinin romantik bir ideal değil, doğrudan tarihsel bir varlık meselesi olduğu ileri sürülmektedir. Türk Ocakları’nın 25 Mart 1912’de resmen kurulduğu ve hazırlıklarının 1911’de başladığı kurumun resmî tarihçesinde açıkça belirtilmektedir.